Zioła na czyraki: arnika górska i kozieradka pospolita

Damian Podraza — zielarz fitoterapeuta
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Leków nie należy odstawiać ani zmieniać bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Czyrak to bolesny, ropny guzek, który powstaje wokół mieszka włosowego, najczęściej z powodu zakażenia bakteryjnego. Przy czyrakach od dawna sięga się po ciepłe okłady i inne domowe sposoby. W polskim piśmiennictwie zielarskim przy skłonności do czyraków niektóre zioła opisuje się jako leczenie wspomagające [1].
W skrócie
- Kwiaty arniki górskiej tradycyjnie stosuje się zewnętrznie na czyraki, krwiaki i stłuczenia.
- Sproszkowane nasiona kozieradki stosuje się w zmiękczających okładach przy czyrakach i ropnym zapaleniu skóry.
- Arniki nie przyjmuje się doustnie ani nie nakłada na uszkodzoną skórę i w pobliżu oczu lub ust.
- Czyraki wargi górnej, nosa, okolicy oczodołu i skroni są szczególnie groźne i zawsze wymagają leczenia antybiotykami lub innymi lekami przeciwbakteryjnymi.
- Przy długotrwałej skłonności do czyraków sprawdza się, czy nie ma cukrzycy.
Arnika górska
Arnika górska (Arnica montana) to roślina, z której w zielarstwie wykorzystuje się kwiaty [2][3]. Przetwory z arniki znacznie częściej stosuje się zewnętrznie niż doustnie [3]. Tradycyjnie kwiaty arniki stosuje się na skórę przy krwiakach, stłuczeniach i obrzękach po urazach, a także przy czyrakach [2][3]. Wymienia się też oparzenia, otarcia naskórka i owrzodzenia [2][3].
Zewnętrznie arnikę stosuje się również przy ukąszeniach owadów, dolegliwościach mięśni i stawów oraz powierzchownym zapaleniu żył [4].
Arniki nie wolno przyjmować doustnie [4]. Nie stosuje się jej na uszkodzoną skórę ani w pobliżu oczu lub ust [4]. W wyższych stężeniach arnika może uszkadzać skórę, aż do powstania pęcherzy lub martwicy (obumarcia tkanki) [4]. Przy lekach przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych (lekach rozrzedzających krew, np. aspirynie) źródła zalecają unikanie łączenia z arniką, bo może wzrosnąć ryzyko krwawienia [5].
Kozieradka pospolita
Kozieradka pospolita (Trigonella foenum-graecum) to roślina, z której przy czyrakach wykorzystuje się nasiona [6][7]. Sproszkowane nasiona stosuje się zewnętrznie jako środek zmiękczający w okładach przy czyrakach i ropnym zapaleniu skóry [7][8]. Papki z nasion albo okłady z odwaru opisuje się także przy licznych ropniach oraz zapaleniu naczyń chłonnych i tkanki łącznej [6][7].
W piśmiennictwie podaje się, że łyżkę sproszkowanych nasion miesza się ze szklanką letniej wody, doprowadza do wrzenia i krótko gotuje pod przykryciem [7]. Ciepły odwar przykłada się potem w okładach na czyraki, wrzody i zapalenia skóry [7].
Opisywany jest też okład z pasty: sproszkowane nasiona zarabia się z wodą i odrobiną rozcieńczonego kwasu octowego, a potem lekko ogrzewa [7]. Pastę rozsmarowuje się na płótnie i przykłada na chore miejsce, zmieniając okład 2–3 razy dziennie [7].
Jak przygotowaćodwar do okładów
- Surowiec
- nasiona
- Sposób
- odwar do okładów
Jak zrobić odwar
Sproszkowane nasiona kozieradki rozdrabnia się, zalewa zimną wodą, doprowadza do wrzenia i trzyma pod przykryciem na małym ogniu około 30 minut, potem przecedza.
- Sproszkowane nasiona przed zagotowaniem dokładnie miesza się z letnią wodą.
- Gotuje się je łagodnie pod przykryciem.
- Ciepłym odwarem nasącza się okłady przykładane na czyrak.
Kroki według źródeł, bez ilości i dawkowania.
Inne zioła
Cebulę jadalną (Allium cepa) piecze się albo gotuje w całości do miękkości, a rozgniecioną na miazgę przykłada w gazie na czyrak [1]. Na czyraki i ropnie pach opisuje się ciepły okład z gęstej papki z korzenia prawoślazu lekarskiego z dodatkiem miodu [9]. Ziele (nadziemną część rośliny) nostrzyka żółtego stosuje się w okładach przy czyrakach i ropniach, a dawniej używano też plastrów z jego wyciągiem [10][11]. Ziele bukwicy zwyczajnej stosuje się zewnętrznie na czyraki, wrzody i trudno gojące się rany [12]. Ziele drapacza lekarskiego stosuje się w chorobach skóry wiązanych z zaburzeniami przemiany materii, takich jak trądzik i czyraczność (skłonność do nawracających czyraków) [13]. W tradycyjnej medycynie chińskiej mirrę (Commiphora molmol) stosuje się między innymi na rany, obrzęki i czyraki [14].
Kiedy czyrak wymaga lekarza
Czyraki wargi górnej, nosa, okolicy oczodołu i skroni uważa się za szczególnie groźne [1]. Zawsze wymagają one leczenia ogólnego antybiotykami lub sulfonamidami (lekami przeciwbakteryjnymi) [1]. Zioła przy skłonności do czyraków opisuje się jako leczenie wspomagające [1]. U osób z długotrwałą skłonnością do wysiewów czyraków sprawdza się, czy nie mają cukrzycy [1].
W ciąży arnika przyjmowana doustnie grozi uszkodzeniem płodu (opisywano poronienia po jej przedawkowaniu), a kozieradki nie stosuje się w ciąży bez porady specjalisty [4][15].
Dla dociekliwych: szczegóły badań i mechanizmy
Zewnętrzne stosowanie arniki, między innymi przy czyrakach, ma pozytywną ocenę w monografii niemieckiej Komisji E [4]. Ryzyko krwawienia przy łączeniu arniki z lekami przeciwzakrzepowymi źródło tłumaczy tym, że substancje z arniki mogą hamować zlepianie się płytek krwi, a efekt ten sumuje się z działaniem leków [5].
W tradycyjnym przepisie na okład z kozieradki podaje się 50–100 g sproszkowanych nasion i 1/2 łyżeczki 10% kwasu octowego [7]. W piśmiennictwie fitoterapeutycznym trądzik i czyraki uznaje się czasem za wskazówkę, by zwrócić uwagę na pracę jelit [16].
Najczęstsze pytania
- Jakie zioła tradycyjnie stosuje się na czyraki?
Tradycyjnie na czyraki stosuje się zewnętrznie kwiaty arniki górskiej [2][3]. Sproszkowane nasiona kozieradki stosuje się w zmiękczających okładach przy czyrakach i ropnym zapaleniu skóry [7][8].
- Jak przygotowuje się okład z kozieradki na czyrak?
W piśmiennictwie opisuje się ciepły odwar ze sproszkowanych nasion, którym nasącza się okłady [7]. Opisywana jest też pasta z nasion i wody z dodatkiem rozcieńczonego kwasu octowego, rozsmarowana na płótnie i przyłożona na chore miejsce [7].
- Na co uważać przy stosowaniu arniki?
Arniki nie wolno przyjmować doustnie ani stosować na uszkodzoną skórę i w pobliżu oczu lub ust [4]. W wyższych stężeniach może wywołać pęcherze lub martwicę skóry [4]. Przy lekach rozrzedzających krew źródła zalecają unikanie łączenia z arniką [5].
- Kiedy z czyrakiem trzeba iść do lekarza?
Czyraki wargi górnej, nosa, okolicy oczodołu i skroni są szczególnie groźne i zawsze wymagają leczenia antybiotykami lub innymi lekami przeciwbakteryjnymi [1]. Przy długotrwałej skłonności do czyraków sprawdza się, czy nie ma cukrzycy [1].
- Czy cebula pomaga na czyraki?
W piśmiennictwie zielarskim opisuje się okład z pieczonej lub gotowanej cebuli, rozgniecionej na miazgę i przyłożonej w gazie na czyrak [1].
Źródła
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982)
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Arnica montana — Arnika górska”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „5. Arnika górska”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Arnica flowers”
- EMA HMPC — Arnicae flos
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Trigonella foenum graecum — Kozieradka pospolita”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „64. Kozieradka pospolita”
- Irena Matławska (red.), „Farmakognozja. Część 1”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „113. Prawoślaz lekarski”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „93. Nostrzyk żółty”
- Wiedza i doświadczenie własne autora
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Betonica officinalis — Bukwica zwyczajna”
- Irena Matławska (red.), „Farmakognozja. Część 2”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Myrrh”
- Simon Mills, Kerry Bone, „The Essential Guide to Herbal Safety” (2005), monografia „Fenugreek”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Herbal approaches to system dysfunctions”