Zioła na owrzodzenia: wąkrota azjatycka, lukrecja, kasztanowiec

Damian Podraza — zielarz fitoterapeuta
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Leków nie należy odstawiać ani zmieniać bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Owrzodzenie to rana, która goi się bardzo powoli albo powraca – na przykład na podudziach, na stopach albo w jamie ustnej w postaci aft. Przy takich zmianach od dawna sięga się po okłady, płukanki i maści z roślin. W piśmiennictwie zielarskim ziołom gojącym i przeciwzapalnym, takim jak nagietek i rumianek, przypisuje się pomoc w przerwaniu błędnego koła owrzodzenia i przyspieszenie gojenia [1].
W skrócie
- Wąkrotę azjatycką stosuje się przy owrzodzeniach miejscowo i doustnie, a w badaniach u ludzi opisywano szybsze gojenie owrzodzeń nóg.
- Plaster z wyciągiem z lukrecji zmniejszał wielkość aft i ból, ale lukrecja jest przeciwwskazana przy obrzękach i niewydolności serca.
- Kasztanowiec przyjmowany doustnie przynosił korzyści przy owrzodzeniach żylnych, ale preparatów z nasion nie stosuje się na owrzodzoną skórę.
- Napar z kwiatów rumianku tradycyjnie służy do okładów na zakażone owrzodzenia podudzi i do płukania ust przy aftach.
- W dwóch badaniach owrzodzenia żylne zmniejszały się bardziej przy wyciągu z nagietka.
Wąkrota azjatycka
Wąkrotę azjatycką (Centella asiatica) tradycyjnie stosuje się na owrzodzenia miejscowo, a przy owrzodzeniach nóg także wewnętrznie [2]. W Indonezji używa się jej przy owrzodzeniach jamy ustnej i pleśniawkach [2]. W piśmiennictwie zielarskim zalicza się ją do ziół gojących, które mają pomagać przerwać błędne koło owrzodzenia [1].
W badaniach u ludzi opisywano szybsze gojenie ran, w tym owrzodzeń nóg, ran po operacjach i urazów [2]. Opisywano też lepsze obkurczanie się ran u osób z owrzodzeniami stóp przy cukrzycy oraz lepsze gojenie owrzodzeń przy trądzie [2]. Na przewlekłe, zakażone owrzodzenia skóry z korzystnym wynikiem stosowano krem z wyciągiem z wąkroty, czyli badany preparat, a nie dowolny produkt z rośliny [2]. Przyjmowaną doustnie wąkrotę włącza się jako wsparcie gojenia owrzodzeń żylnych [1].
Wąkrota jest przeciwwskazana u osób z alergią [2]. Opisywano możliwą interakcję z lekami uspokajającymi oraz ze statynami (leki obniżające cholesterol) [3][4].
Lukrecja gładka
Lukrecję gładką (Glycyrrhiza glabra) stosuje się miejscowo przy aftach, czyli owrzodzeniach jamy ustnej [1][5]. Przy owrzodzeniu dwunastnicy lukrecję przyjmuje się co najmniej pół godziny przed jedzeniem [1].
W badaniach u osób z nawracającymi aftami plaster z wyciągiem z lukrecji, rozpuszczający się w ustach, zmniejszał wielkość owrzodzeń i ból [1][5]. W jednym małym badaniu specjalny wyciąg z lukrecji (badany w jednym preparacie) przyniósł poprawę u większości osób z owrzodzeniami jamy ustnej [5].
Lukrecja jest przeciwwskazana przy obrzękach i niewydolności serca [5]. Źródła zalecają, by nie łączyć jej z digoksyną (lek na serce na receptę), bo może nasilać toksyczne działanie tego leku [6]. Inne źródła zalecają ostrożność także przy innych lekach nasercowych z tej grupy, nazywanych glikozydami nasercowymi [5]. Przy furosemidzie (lek moczopędny) może dojść do większej utraty potasu, dlatego zaleca się kontrolę soli mineralnych we krwi [6]. Lukrecja należy do roślin najczęściej wiązanych z istotnymi interakcjami z lekami [7]. Lukrecja spożywana przez matkę w ciąży może niekorzystnie wpływać na rozwój dziecka, w tym na pamięć i zachowanie [5].
Kasztanowiec zwyczajny
Wyciągi z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum) tradycyjnie stosuje się przy przewlekłej niewydolności żył i obrzękach podudzi [8].
W badaniach u ludzi kasztanowiec przyjmowany doustnie przynosił korzyści osobom z owrzodzeniami żylnymi [1]. W przeglądzie pięciu badań jednego preparatu ze świeżych nasion zmniejszał się obrzęk podudzi oraz ból, ciężkość i świąd nóg u osób z chorobami żył [8].
Preparatów z nasion kasztanowca nie stosuje się na uszkodzoną ani owrzodzoną skórę, bo zawarte w nich saponiny (substancje drażniące) ją podrażniają [9]. Przy acenokumarolu (lek przeciwzakrzepowy na receptę) kasztanowiec może zmieniać wynik badania krzepnięcia krwi, dlatego zaleca się jego kontrolę [10]. Przy aspirynie rośnie ryzyko krwawienia, dlatego zaleca się ostrożność i odstawienie kasztanowca przed zabiegiem [10].
Rumianek pospolity
Z kwiatów rumianku pospolitego (Matricaria chamomilla), czyli jego koszyczków, przygotowuje się napar [11]. Przy zakażonych owrzodzeniach podudzi tradycyjnie przykłada się okłady z naparu z kwiatów rumianku [11]. Napar służy też do płukania jamy ustnej przy aftach [11]. W piśmiennictwie zielarskim przypisuje się mu działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przyspieszanie gojenia owrzodzeń oraz ran [11][1].
W badaniu u ludzi opisywano korzystne działanie maści z rumianku przy owrzodzeniach powstających na tle żylaków [12].
Osobom ze znaną alergią na rumianek źródła zalecają unikanie jego spożywania, bo wiązano go z ciężkimi reakcjami uczuleniowymi [12].
Nagietek lekarski i mirra
Nagietek lekarski (Calendula officinalis) zalicza się do ziół gojących, które pomagają w gojeniu owrzodzeń [1]. Krem z nagietka poleca się do smarowania skóry wokół owrzodzeń żylnych [1]. Nalewkę lub wyciąg z nagietka stosuje się miejscowo przy aftach [1].
W przeglądzie badań nad gojeniem ran wyniki dla ran przewlekłych były zróżnicowane [13]. W dwóch badaniach porównywano osoby leczone wyciągiem z nagietka z osobami bez niego i owrzodzenia żylne zmniejszały się bardziej przy nagietku [13]. W innym takim badaniu wyciąg nie poprawił gojenia owrzodzeń nóg u osób z cukrzycą [13]. Autorzy przeglądu uznali, że potrzebne są większe, dobrze zaplanowane badania [13].
Opisano wstrząs anafilaktyczny (ciężką reakcję uczuleniową) po płukaniu gardła naparem z nagietka [14]. Opisywano możliwą interakcję z lekami immunosupresyjnymi (leki hamujące działanie układu odpornościowego, stosowane np. po przeszczepach) [15].
Mirrę (Commiphora molmol) w tradycyjnej medycynie indyjskiej stosuje się jako płukankę do ust przy owrzodzeniach jamy ustnej i bólu gardła [16]. Mirra jest przeciwwskazana u osób z alergią [16].
Aloes drzewiasty i nostrzyk żółty
Aloes drzewiasty (Aloe arborescens) stosuje się przy owrzodzeniach, a w piśmiennictwie zielarskim przypisuje się mu hamowanie rozwoju bakterii i przyspieszanie gojenia [11]. Na owrzodzenia podudzi przykłada się rozcięte wzdłuż, mięsiste fragmenty świeżych liści, a opatrunek zmienia się raz na dobę [11]. Doustnie wyciągi albo miazgę ze świeżych liści podaje się przy chorobie wrzodowej i owrzodzeniu jelita grubego [17][18].
Ziele (nadziemną część rośliny) nostrzyka żółtego (Melilotus officinalis) stosuje się zewnętrznie w okładach na wrzody, czyraki i owrzodzenia żylakowe [19]. Przetworom z ziela nostrzyka przypisuje się działanie zmiękczające skórę i przyspieszanie gojenia ran oraz owrzodzeń [20]. Źródła zalecają unikanie nostrzyka u osób z chorobami wątroby lub podwyższonymi wynikami prób wątrobowych [21]. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek kumaryny, substancji wymienianej przy nostrzyku, może prowadzić do problemów z wątrobą [21].
Jak przygotowaćokład ze świeżego liścia
- Surowiec
- liście
- Sposób
- okład ze świeżego liścia
- Wybiera się grube, soczyste fragmenty liści z części bliżej nasady.
- Po wypłukaniu w ciepłej przegotowanej wodzie i krótkim obeschnięciu przecina się je wzdłuż jałowym ostrzem.
- Przykłada się je śluzowatą stroną wewnętrzną tak, by zakrywały całe owrzodzenie.
Kroki według źródeł, bez ilości i dawkowania.
Dzieci i nastolatki
Opisano jeden przypadek uszkodzenia wątroby u dziecka po wąkrocie azjatyckiej [2]. U jednego dziecka ze skłonnością do alergii wystąpiła ciężka reakcja uczuleniowa po wypiciu herbaty z rumianku [12].
Dla dociekliwych: szczegóły badań i mechanizmy
W jednym badaniu wyciąg z lukrecji oznaczany skrótem DGL stosowano przez 2 tygodnie u osób z owrzodzeniami jamy ustnej i poprawę zauważono u 15 z 20 pacjentów [5]. U osób z nawracającymi aftami płukanka z karbenoksolonem, substancją opisywaną przy lukrecji, zmniejszała liczbę aft, powstawanie nowych owrzodzeń i dyskomfort [5].
W przeglądzie wielu badań obejmującym 51 badań i 6800 pacjentów z przewlekłą chorobą żył wąkrota azjatycka zmniejszała uczucie ciężkości nóg w porównaniu z grupą kontrolną [22]. W tym samym przeglądzie gojenie owrzodzeń wyraźnie poprawiały pentoksyfilina, oczyszczona frakcja flawonoidów i sulodeksyd, czyli leki, a nie zioła [22]. W otwartych badaniach, w których uczestnicy wiedzieli, co stosują, azjatykozyd (jeden ze składników wąkroty) stosowany miejscowo razem z antybiotykiem i lekiem sterydowym był dobrze tolerowany [23].
Przegląd dotyczący kasztanowca obejmował cztery badania u osób z przewlekłą niewydolnością żył i jedno u osób z żylakami, wszystkie z jednym preparatem ze świeżych nasion w postaci nalewki, tabletek i żelu [8]. Przegląd badań nad nagietkiem objął 7 doświadczeń na zwierzętach i 7 badań u ludzi, a jego autorzy znaleźli pewne dowody korzystnego wpływu wyciągu z kwiatów na gojenie ran [13].
Najczęstsze pytania
- Jakie zioła stosuje się przy owrzodzeniach podudzi?
Tradycyjnie przykłada się okłady z naparu z kwiatów rumianku albo świeże, rozcięte liście aloesu [11]. Krem z nagietka poleca się do smarowania skóry wokół owrzodzeń żylnych [1]. Doustnie przy owrzodzeniach żylnych stosuje się wąkrotę azjatycką i kasztanowiec [1].
- Czy lukrecja pomaga na afty?
W badaniach u osób z nawracającymi aftami plaster z wyciągiem z lukrecji zmniejszał wielkość owrzodzeń i ból [1][5]. Lukrecja jest przeciwwskazana przy obrzękach i niewydolności serca [5].
Źródła
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Herbal approaches to system dysfunctions”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Gotu kola”
- Wattanathorn et al. J Ethnopharmacol 2012;143(2):579-585
- Jorge & Jorge. Am J Gastroenterol 2005;100(8):1836-1837
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Licorice”
- EMA HMPC — Liquiritiae radix
- Zambrano-Villacres R, Montenegro-Acosta W, Rodriguez-Veintimilla D et al. Herb-drug interactions with clinical impact: A systematic review of global clinical evidence on medicinal plants widely used in Ecuador. Journal of ethnopharmacology, 2027
- Suter A, Bommer S, Rechner J. Treatment of patients with venous insufficiency with fresh plant horse chestnut seed extract: a review of 5 clinical studies. Advances in therapy, 2006
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Horsechestnut seed”
- EMA HMPC — Hippocastani semen
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982)
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Chamomile, German”
- Givol O, Kornhaber R, Visentin D et al. A systematic review of Calendula officinalis extract for wound healing. Wound repair and regeneration : official publication of the Wound Healing Society [and] the European Tissue Repair Society, 2019
- Simon Mills, Kerry Bone, „The Essential Guide to Herbal Safety” (2005), monografia „Calendula”
- Zitterl-Eglseer et al. J Ethnopharmacol 1997;57(2):139-144
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Myrrh”
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Aloe ferox — Aloes uzbrojony”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „1. Aloes drzewiasty”
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Melilotus officinalis — Nostrzyk żółty”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „93. Nostrzyk żółty”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Melilotus”
- Nguyen AN, Ta KT, Chuang KJ. Pharmacological interventions to treat chronic venous disease: A network meta-analysis. Phlebology, 2026
- Simon Mills, Kerry Bone, „The Essential Guide to Herbal Safety” (2005), monografia „Gotu Kola”
Część danych o interakcjach pochodzi ze zbioru tapirro (licencja MIT).