Zioła na upławy – co podaje tradycja zielarska i na co uważać

Damian Podraza — zielarz fitoterapeuta
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Leków nie należy odstawiać ani zmieniać bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Upławy to nadmierna albo zmieniona wydzielina z pochwy, która może towarzyszyć podrażnieniu lub stanom zapalnym. Od dawna sięga się przy nich po napary, przemywania i nasiadówki z ziół. W polskim zielarstwie przy upławach wymienia się między innymi kwiat rumianku, kwiat jasnoty białej i korę dębu [1][2].
W skrócie
- Przy upławach tradycyjnie wymienia się między innymi kwiat rumianku, kwiat jasnoty białej i liść szałwii.
- Kora dębu i kłącze pięciornika kurze ziele są opisywane do irygacji pochwy przy upławach.
- W piśmiennictwie zielarskim zioła przy upławach stosuje się głównie w irygacjach i tamponach.
- Krew w wydzielinie przy upławach wymaga natychmiastowego badania ginekologicznego i onkologicznego.
Upławy a zioła
Upławy są objawem, a nie osobną chorobą. Mogą mieć różne przyczyny, od zwykłego podrażnienia po zakażenie. W piśmiennictwie zielarskim roślinom przypisuje się przy upławach duże znaczenie jako środkom przeciwzapalnym, bakteriobójczym i słabo ściągającym [1]. Przypisuje się im też wspomaganie odnowy błony śluzowej [1].
Jak tradycyjnie stosuje się zioła
Zioła przy upławach opisuje się głównie do użytku zewnętrznego, w irygacjach (przepłukiwaniu pochwy) i tamponach [1]. Wodne wyciągi z szałwii lekarskiej podaje się w płukankach, okładach, przemywaniach, tamponach, irygacjach lub kąpielach przy niewielkich upławach [3]. Stosuje się je też przy zapaleniu i świądzie sromu [3]. W piśmiennictwie zielarskim roztwory garbnika zwanego taniną (substancji, która ściąga błony śluzowe) uznaje się za skuteczne w okładach, nasiadówkach i przemywaniach przy przewlekłych upławach [4].
Część przepisów to napary z mieszanek ziół, pite w kilku porcjach w ciągu dnia, między posiłkami [5]. Jedna z takich mieszanek łączy kwiat jasnoty, ziele (nadziemną część rośliny) rdestu ptasiego i skrzypu, liść pokrzywy, korę dębu i kłącze pięciornika [5]. Opisuje się ją przy zapaleniu pochwy i szyjki macicy przebiegającym z upławami [5]. Do irygacji przy białych upławach rdest ptasi łączy się w piśmiennictwie zielarskim z korą dębu, pokrzywą i kwiatem rumianku [6]. Odwary z pokrzywy także opisuje się do irygacji pochwy przy jej zapaleniu i upławach [7]. Tasznik pospolity przy upławach łączy się w piśmiennictwie zielarskim z kwiatem jasnoty [8].
Inne zioła
Napary z kwiatu rumianku pospolitego (Matricaria chamomilla) tradycyjnie stosuje się przy upławach, zapaleniu pochwy i szyjki macicy oraz przy świądzie i stanach zapalnych sromu [9]. Kwiat jasnoty białej (Lamium album) wymienia się przy białych upławach zarówno w dawnej, jak i współczesnej fitoterapii [10][1]. Wyciągi z kory dębu szypułkowego (Quercus robur) opisuje się do irygacji przy upławach oraz do obmywania przy zapaleniu i świądzie sromu [2]. Przetwory z kłącza (podziemnej łodygi) pięciornika kurze ziele (Potentilla erecta) opisuje się do irygacji pochwy przy jej zapaleniu i upławach [11].
W medycynie ludowej ziele poziewnika szorstkiego (Galeopsis tetrahit) stosowano u kobiet przeciw upławom [12]. Odwar z kory śliwy tarniny (Prunus spinosa) z sokiem z jej owoców wymieniano do irygacji pochwy przy białych upławach [13]. Buchu (Agathosma betulina, krzew z Afryki Południowej) opisuje się przy przewlekłych dolegliwościach układu moczowo-płciowego, w tym przy upławach [14]. Przy upławach wymienia się także między innymi kwiat krwawnika, kwiat nagietka, ziele macierzanki, liść szałwii i kłącze tataraku [1]. W piśmiennictwie zielarskim przy upławach pojawiają się też kocanka piaskowa i płucnica islandzka [15][16].
Na co uważać
Krew w wydzielinie przy upławach wymaga natychmiastowego badania ginekologicznego i onkologicznego [1]. U kobiet w ciąży niedawny ból w okolicy lędźwiowej z bólem brzucha typu parcia, z upławami albo z krwawieniem traktuje się jako możliwy objaw zagrażającego poronienia [17]. W takiej sytuacji źródła zalecają szczególną ostrożność przy stosowaniu ziół [17].
Dla dociekliwych: szczegóły badań i mechanizmy
Roztwory taniny o stężeniu 0,5–2% opisuje się w okładach, nasiadówkach i przemywaniach, między innymi w przewlekłych upławach (stężenie z piśmiennictwa, nie zalecenie) [4]. Dawna mieszanka z jasnotą zawiera 30 g kwiatu jasnoty, 30 g ziela rdestu ptasiego, 20 g ziela skrzypu, 10 g liścia pokrzywy oraz po 5 g kory dębu i kłącza pięciornika (opis przepisu, nie zalecenie) [5]. W przepisie 2 łyżki mieszanki zalewa się w termosie 1 1/2 szklanki wrzątku na 1 godzinę, a potem cedzi [5]. Inny dawny przepis na białe upławy łączy kwiat jasnoty, ziele rdestu ptasiego, rozmarynu i pokrzywy oraz liście mącznicy [18]. Historyczna mieszanka do przepłukiwań pochwy przy białych upławach zaczyna się od 3 części gniecionych owoców tarniny i 3 części kory dębowej [18].
Kwiat jasnoty zawiera między innymi flawonoidy (barwniki roślinne), garbniki, śluzy i niewielką ilość olejku eterycznego [10]. W piśmiennictwie zielarskim przypisuje się jasnocie działanie ściągające, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i hamujące rozwój grzybów [10]. Ziele rdestu ptasiego zawiera flawonoidy i garbniki, a przypisuje mu się działanie przeciwzapalne i miejscowo ściągające [6].
Najczęstsze pytania
- Jakie zioła tradycyjnie stosuje się na upławy?
W polskim zielarstwie przy upławach wymienia się między innymi kwiat rumianku, kwiat jasnoty białej i liść szałwii [1]. Do irygacji opisuje się też korę dębu i kłącze pięciornika kurze ziele [2][11].
- W jakiej postaci stosuje się zioła przy upławach?
W piśmiennictwie zielarskim opisuje się je głównie zewnętrznie, w irygacjach i tamponach [1]. Niektóre mieszanki, na przykład z kwiatem jasnoty, przygotowuje się jako napar pity w kilku porcjach w ciągu dnia [5].
- Czy rumianek pomaga na upławy?
Napary z kwiatu rumianku tradycyjnie stosuje się przy upławach oraz przy świądzie i stanach zapalnych sromu [9]. Jest to opis z piśmiennictwa zielarskiego [9].
- Do czego służy kora dębu przy upławach?
Wyciągi z kory dębu opisuje się do irygacji przy upławach i do obmywania przy zapaleniu i świądzie sromu [2]. W dawnych mieszankach do przepłukiwań łączono ją z gniecionymi owocami tarniny [18].
- Kiedy przy upławach potrzebny jest lekarz?
Krew w wydzielinie przy upławach wymaga natychmiastowego badania ginekologicznego i onkologicznego [1].
Źródła
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987)
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „28. Dąb szypułkowy”
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „138. Szałwia lekarska”
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982)
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „50. Jasnota biała”
- Henryk Różański, „Rdest ptasi – Polygonum aviculare L. w fitoterapii”, rozanski.li
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „108. Pokrzywa zwyczajna”
- Henryk Różański, „Tasznik pospolity – Capsella bursa-pastoris (L.) Medik. w praktycznej fitoterapii. Przegląd wybranej literatury.”, rozanski.li
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „125. Rumianek pospolity”
- Henryk Różański, „Kwiat jasnoty białej – Flos Lamii albi w fitoterapii”, rozanski.li
- Aleksander Ożarowski, Wacław Jaroniewski, „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” (1987), monografia „106. Pięciornik kurze ziele”
- Aleksander Ożarowski (red.), „Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy” (1982), monografia „Galeopsis tetrahit — Poziewnik szorstki”
- August Czarnowski, „Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich” (1938), monografia „87. PRUNUS SPINOSA L. — Śliwa tarń.”
- Kerry Bone, Simon Mills, „Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine” (2013), monografia „Buchu”
- August Czarnowski, „Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich” (1938), monografia „49. HELYCHRYSUM ARENARIUM DC. — Kocanka piaskowa.”
- Henryk Różański, „Cetraria Islandica – porost islandzki; Iceland Moos”, rozanski.li
- Simon Mills, Kerry Bone, „The Essential Guide to Herbal Safety” (2005)
- August Czarnowski, „Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich” (1938)