Ładowanie strony
Vinca minor L.
Półkrzew z rodziny Toinowatych, występujący w Europie. W Polsce rośnie w lasach i zaroślach, często uprawiany w ogrodach. Ma pełzające łodygi i zimotrwałe liście.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
W PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 1 badanie kliniczne i 1 przegląd systematyczny.
Część wpisów dotyczy wyizolowanego związku, nie ekstraktu z rośliny. Takie wyniki nie przekładają się wprost na preparaty ziołowe. Oznaczyliśmy je jako „izolowany związek”.
Badania kliniczne i obserwacje u ludzi. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Winkaminę, alkaloid barwinka mniejszego, w tabletkach 0,005 g i 0,01 g podaje się doustnie w dawce 10–40 mg na dobę. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: tabletki/zastrzyki (Devincan, Oxygeron, Cavinton).