Digitalis lanata Ehrhart
Roślina dwuletnia lub bylina, występująca naturalnie na Półwyspie Bałkańskim. Uprawiana w wielu krajach, w tym w Polsce, do celów leczniczych. Osiąga do 1 m wysokości, ma wełnisto owłosiony kielich i łodygę oraz buro-żółte kwiaty.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
W PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Źródło nie podaje, na jakich badaniach opiera to stwierdzenie.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Dawkowanie wyłącznie pod kierunkiem lekarza kardiologa. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: tabletki (Lanatosid C, Acetyldigitoxinum, Digoxin), krople (Lanatosid C), ampułki (Deslanatosidum, Acetyldigitoxinum, Digoxin).