Owies zwyczajny

Jak dawkowanie opisują źródła

To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.

Odwar z ziela owsa: 1 łyżkę ziela zalewa się 1 szklanką gorącej wody, odstawia na 30 minut, ogrzewa do wrzenia i gotuje powoli pod przykryciem 5–10 minut, odstawia na 10 minut, cedzi i uzupełnia przegotowaną wodą do 1 szklanki. Pije się 1 szklankę 3 razy dziennie po posiłku w kamicy i chorobach nerek. Nalewkę z ziela owsa przy wyczerpaniu nerwowym przyjmuje się 3 razy dziennie po posiłku po 15 kropli w kieliszku wody; przy bezsenności – 20 kropli w kieliszku wody wieczorem. Mieszanka moczopędna z zielem owsa: ziele owsa, ziele skrzypu, owoc jałowca, kwiat bzu czarnego i liść porzeczki czarnej po 20 g; 2 łyżki zalewa się 2 szklankami gorącej wody, gotuje łagodnie pod przykryciem 3–5 minut, odstawia na 10 minut i cedzi. Pije się szklankę 2 razy dziennie po posiłku przy kamicy moczowej i chorobach nerek. Kąpiel owsiana: 0,5–1 kg słomy owsianej zalewa się 3–5 l ciepłej wody, odstawia na 2–3 godziny, gotuje powoli pod przykryciem 1/2 godziny, cedzi do wanny napełnionej do 1/3 wodą o temperaturze około 37°C; kąpiel trwa 15–20 minut. Stosuje się ją w artretyzmie, reumatyzmie, chorobach skóry oraz u osób osłabionych i wyczerpanych nerwowo. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: odwar, nalewka, kąpiel owsiana, kleik, napar, wyciąg płynny, wyciąg suchy, sok ze świeżego ziela, postać stała.