Ładowanie strony
Agropyron repens (L.) P. Beauv.
Bylina, uciążliwy chwast pól uprawnych, łąk i ogrodów w całej północnej części kuli ziemskiej. Osiąga do 1,5 m wysokości, zakończona krótkim kłosem. Pod ziemią wytwarza bardzo długie kłącza. Pospolity w Polsce.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 10 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Część wpisów dotyczy wyizolowanego związku, nie ekstraktu z rośliny. Takie wyniki nie przekładają się wprost na preparaty ziołowe. Oznaczyliśmy je jako „izolowany związek”.
Badania kliniczne i obserwacje u ludzi. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Typowe dawkowanie kłącza perzu u dorosłych: 15–30 ml dziennie nalewki 1:5. Typowe dawkowanie kłącza perzu u dorosłych: 3–6 ml dziennie płynnego wyciągu 1:1 lub równoważnej ilości w tabletkach albo kapsułkach. Typowe dawkowanie kłącza perzu u dorosłych: 12–24 g suszonego kłącza dziennie lub w odwarze. Zioła odtruwające: kłącze perzu, ziele szanty i ziele rdestu ptasiego (po 50 g) oraz korzeń łopianu, korzeń wilżyny, ziele fiołka trójbarwnego i kwiat kasztanowca (po 25 g). 2 łyżki moczy się 30 min w 2 1/2 szklanki ciepłej wody, zagotowuje, po 10 min cedzi. Pije się 2/3 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami w marskości wątroby, niewydolności nerek, chorobach skóry, otyłości, gośćcu i dnie. Odwar z kłącza perzu: 1–1 1/2 łyżki kłączy zalewa się 2 szklankami letniej wody, doprowadza do wrzenia, gotuje powoli pod przykryciem 5 minut, odstawia na 15 minut i cedzi. Pije się 1/2–2/3 szklanki 2–4 razy dziennie dla poprawy przemiany materii, jako łagodny środek moczopędny, obniżający ciśnienie krwi i przeciwgorączkowy. Odwar z kłącza perzu właściwego: 1–1,5 łyżki kłączy na 2 szklanki gorącej wody, gotuje się łagodnie 5–10 minut i przecedza do termosu; pije się 1/2–2/3 szklanki 2–3 razy dziennie godzinę po posiłkach jako środek moczopędny i oczyszczający. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: odwar, mieszanka ziołowa, napar, rozdrobnione kłącze jako herbata ziołowa.
Co to jest odwar? To wyciąg z części roślin zalanych zimną wodą, a następnie podgrzewanych niemal do wrzenia. Definicja w WSJP PAN.
Co to jest napar? To płyn powstały po zalaniu ziół, liści lub suszonych owoców wrzątkiem. Definicja w WSJP PAN.
Co to jest nalewka (tynktura)? To wyciąg z roślin otrzymywany z użyciem alkoholu. Tynktura to dawna nazwa nalewki. Definicja w WSJP PAN.
Co to jest wyciąg? To preparat zawierający składniki wydobyte z rośliny, na przykład za pomocą wody lub alkoholu. Opis w publikacji UJ.