Ładowanie strony
Raphanus sativus L. varietas niger Kerner
Roślina jedno- lub dwuletnia z rodziny Krzyżowych, pochodząca z Azji, powszechnie uprawiana w wielu krajach, w tym w Polsce. Jest rośliną klimatu chłodnego. Ma łodygę do 100 cm, liście lirowate, kwiaty liliowe lub białe. Korzenie mięsiste.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 2 badania kliniczne i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Świeży korzeń rzodkwi czarnej zaleca się jeść jako sałatkę w ilości 50–150 g dziennie przy niedoczynności wątroby. Sok wyciśnięty ze świeżego korzenia rzodkwi czarnej (przechowywany w lodówce najwyżej 2 dni) pije się po 1–2 kieliszki 2–3 razy dziennie, godzinę przed posiłkiem. Świeży korzeń rzodkwi czarnej spożywa się w postaci sałatki w ilości 50–150 g na dobę. Sok ze świeżego korzenia rzodkwi czarnej (wyciśnięty z korzeni zmielonych w maszynce, 2 szklanki soku z 3/4 szklanki cukru lub miodu) przechowuje się w lodówce 3–5 dni. Pije się 1 łyżkę 3 razy dziennie, stopniowo do 3 łyżek 3 razy dziennie, a po 2 tygodniach dawkę się zmniejsza; jest to miesięczna wiosenna kuracja wzmacniająca i regulująca pracę jelit, wątroby i pęcherzyka żółciowego. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: sałatka, sok ze świeżego korzenia, drażetki (Raphacholin, Raphalamid).