Glaucium flavum Cr.
Roślina dwuletnia z rodziny Makowatych, występująca w basenie Morza Śródziemnego. W Polsce uprawiana. Osiąga do 50 cm wysokości, ma łodygę rozgałęzioną, liście szarobłękitne. Kwiaty żółte lub jasnopomarańczowe. Cała roślina zawiera żółty sok mleczny i jest trująca.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 25 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Część wpisów dotyczy wyizolowanego związku, nie ekstraktu z rośliny. Takie wyniki nie przekładają się wprost na preparaty ziołowe. Oznaczyliśmy je jako „izolowany związek”.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Glaucynę (bromowodorek lub chlorowodorek) podaje się dorosłym w drażetkach lub tabletkach po 40–50 mg, 1 sztukę 2–3 razy dziennie po jedzeniu; dzieciom odpowiednio mniej. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: drażetki (Tussiglaucin), tabletki (Glaucini hydrochloridum, Glauvent).