Lobelia inflata L.
Roślina jednoroczna z rodziny Lobeliowatych, pochodząca z Ameryki Północnej. Uprawiana w Polsce. Ma rozgałęzioną łodygę do 60 cm i sinoniebieskie kwiaty.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 20 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 1 przegląd systematyczny.
Część wpisów dotyczy wyizolowanego związku, nie ekstraktu z rośliny. Takie wyniki nie przekładają się wprost na preparaty ziołowe. Oznaczyliśmy je jako „izolowany związek”.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Maksymalne dawki nalewki ze stroiczki rozdętej wynoszą 1 g jednorazowo i 3 g na dobę. Nalewkę ze stroiczki rozdętej jako lek przeciwastmatyczny przyjmuje się doustnie po 10–15 kropli w kieliszku wody 2–3 razy dziennie. Maksymalne dawki chlorowodorku lobeliny według FP IV: podskórnie 20 mg jednorazowo i 50 mg na dobę, dożylnie 6 mg jednorazowo i 20 mg na dobę. Chlorowodorek lobeliny (ampułki 3 mg i 10 mg) podaje się dorosłym podskórnie lub domięśniowo w dawce 10 mg, a dożylnie 3 mg jednorazowo; dzieciom w wieku 4–12 miesięcy podskórnie 3–5 mg, a dzieciom powyżej roku do 7 mg na dobę. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: tytoń/proszek (Astmosan), nalewka (Tinctura Lobeliae), krople (Astmin, Kelastmin).
Co to jest nalewka (tynktura)? To wyciąg z roślin otrzymywany z użyciem alkoholu. Tynktura to dawna nazwa nalewki. Definicja w WSJP PAN.