Urginea maritima
Roślina cebulowa pochodząca z wybrzeży Morza Śródziemnego. Z dużej cebuli wyrastają mięsiste liście, a późnym latem wysoki pęd z drobnymi białymi kwiatami. Jest trująca.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
W PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 4 badania kliniczne i 1 przegląd systematyczny.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Glikozydy cebuli morskiej stosuje się bardzo rzadko jako nalewkę lub w mieszankach, częściej jako czyste związki, zwykle we wstrzyknięciach, bo choć łatwo wchłaniają się z jelit, szybko ulegają przemianom; nie kumulują się, a ich zaletą jest silne działanie moczopędne. Proscylarydynę z cebuli morskiej (drażetki 0,25 mg i 0,5 mg) podaje się doustnie w dawce nasycającej do 4,8 mg na dobę i w dawce podtrzymującej do 1,4 mg na dobę. Scylaren (drażetki 0,8 mg, krople 0,8 mg = 20 kropli, ampułki 0,5 mg) podaje się dorosłym w powolnym nasycaniu doustnym przez 3–5 dni w dawce 1,6–4,8 mg na dobę (40–120 kropli lub 2–6 drażetek), w dawce podtrzymującej 1,2–2,4 mg na dobę (30–60 kropli, 1,5–3 drażetki), a dożylnie 1/2–1 ampułki na dobę.
Co to jest nalewka (tynktura)? To wyciąg z roślin otrzymywany z użyciem alkoholu. Tynktura to dawna nazwa nalewki. Definicja w WSJP PAN.